Apr
27
Wymiana pamięci RAM jest jedną z najprostszych rzeczy, jakie możemy zrobić w celu poprawienia wydajności naszego notebooka. Najważniejsze elementy tej procedury prezentujemy na zdjęciach. Jedynym problemem jest kompatybilność: w notebookach stosuje się krótsze niż w pecetach moduły SO-DIMM, a komputery przenośne, szczególnie starszych generacji, potrafią być bardzo kapryśne i mogą nie współpracować z kośćmi o teoretycznie całkiem prawidłowych parametrach.
Podobnie jak w komputerach stacjonarnych, również w laptopach rozróżniamy 3 generacje modułów pamięci: SD-RAM, DDR i DDR2. Pierwszym krokiem przy wyborze pamięci powinno być zatem dobranie modułów współpracujących z chipsetem płyty głównej naszego notebooka. Jeśli naszym celem jest zwiększenie możliwości starszego komputera, działającego z pamięciami SD-RAM, powinniśmy przed zakupem upewnić się u sprzedawcy, czy wybrane moduły były testowane z naszym typem notebooka albo czy będziemy mogli je zwrócić bądź wymienić, jeśli nie będą działać.
W nowszych komputerach nie ma większego problemu z kompatybilnością - stosujemy ten typ pamięci, który jest wspierany przez chipset płyty głównej naszego notebooka. Za pomocą narzędzia CPU-Z (www.cpuid.com) szybko dowiemy się, ile modułów pamięci jest zamontowanych i jakiego są one typu. Dodatkowo warto wiedzieć, że większość chipsetów obsługuje technologię Dual Channel, której sposób działania polega na tym, że system w celu zwiększenia wydajności używa dwóch modułów pamięci jednocześnie. Dlatego, chcąc uzyskać najlepsze wyniki, warto montować nie pojedyncze kości pamięci, ale pary modułów o takiej samej pojemności i częstotliwości taktowania.
Gdy chodzi o taktowanie, to najlepiej wybrać pamięć o częstotliwości, jaką wskazał program CPU Z dla starych kości. Szybsze moduły też będą działać, ale ich możliwości nie będą w pełni wykorzystywane. Większość komputerów przenośnych wyposażona jest w dwa sloty na kości SO -DIMM umieszczone najczęściej na spodzie notebooka albo pod jego klawiaturą. W niektórych przypadkach (szczególnie w notebookach klasy ultraportable) jedno gniazdo jest łatwo dostępne od dołu, czas gdy do drugiego, przeznaczonego dla kości "bazowej", dostaniemy dopiero się po rozebraniu klawiatury lub górnej części obudowy. W takich właśnie przypadkach przydadzą się instrukcje serwisowe pobrane ze stron renomowanych producentów.
Jeśli nic mamy instrukcji albo nie wspomina ona o lokalizacji slotów pamięci, stosujemy najprostsza metodę: po prostu odkręcamy po kolei wszystkie klapki na dolnej stronie obudowy, aż znajdziemy właściwa, pod którą są złącza modułów RAM. Działanie nowej pamięci sprawdzimy po włączeniu komputera. Jeśli notebook uruchamia się prawidłowo, można odczytać wielkość pamięci operacyjnej, klikając prawym przyciskiem myszy Mój komputer i wybierając polecenie Właściwości. Możemy też skorzystać z programu CPU-Z. Jeśli komputer nie włącza się lub nie rozpoznaje pamięci, może pomóc uaktualnienie BIOS-u. leżeli i to nie przynosi rezultatu, pozostaje nam wymiana modułów na inne. Najlepiej jest odwiedzić sklep komputerowy, w którym sprzedawca dobierze nam i zainstaluje odpowiednie kości pamięci, na miejscu sprawdzając, czy wszystko działa.
Podobnie jak w komputerach stacjonarnych, również w laptopach rozróżniamy 3 generacje modułów pamięci: SD-RAM, DDR i DDR2. Pierwszym krokiem przy wyborze pamięci powinno być zatem dobranie modułów współpracujących z chipsetem płyty głównej naszego notebooka. Jeśli naszym celem jest zwiększenie możliwości starszego komputera, działającego z pamięciami SD-RAM, powinniśmy przed zakupem upewnić się u sprzedawcy, czy wybrane moduły były testowane z naszym typem notebooka albo czy będziemy mogli je zwrócić bądź wymienić, jeśli nie będą działać.
W nowszych komputerach nie ma większego problemu z kompatybilnością - stosujemy ten typ pamięci, który jest wspierany przez chipset płyty głównej naszego notebooka. Za pomocą narzędzia CPU-Z (www.cpuid.com) szybko dowiemy się, ile modułów pamięci jest zamontowanych i jakiego są one typu. Dodatkowo warto wiedzieć, że większość chipsetów obsługuje technologię Dual Channel, której sposób działania polega na tym, że system w celu zwiększenia wydajności używa dwóch modułów pamięci jednocześnie. Dlatego, chcąc uzyskać najlepsze wyniki, warto montować nie pojedyncze kości pamięci, ale pary modułów o takiej samej pojemności i częstotliwości taktowania.
Gdy chodzi o taktowanie, to najlepiej wybrać pamięć o częstotliwości, jaką wskazał program CPU Z dla starych kości. Szybsze moduły też będą działać, ale ich możliwości nie będą w pełni wykorzystywane. Większość komputerów przenośnych wyposażona jest w dwa sloty na kości SO -DIMM umieszczone najczęściej na spodzie notebooka albo pod jego klawiaturą. W niektórych przypadkach (szczególnie w notebookach klasy ultraportable) jedno gniazdo jest łatwo dostępne od dołu, czas gdy do drugiego, przeznaczonego dla kości "bazowej", dostaniemy dopiero się po rozebraniu klawiatury lub górnej części obudowy. W takich właśnie przypadkach przydadzą się instrukcje serwisowe pobrane ze stron renomowanych producentów.
Jeśli nic mamy instrukcji albo nie wspomina ona o lokalizacji slotów pamięci, stosujemy najprostsza metodę: po prostu odkręcamy po kolei wszystkie klapki na dolnej stronie obudowy, aż znajdziemy właściwa, pod którą są złącza modułów RAM. Działanie nowej pamięci sprawdzimy po włączeniu komputera. Jeśli notebook uruchamia się prawidłowo, można odczytać wielkość pamięci operacyjnej, klikając prawym przyciskiem myszy Mój komputer i wybierając polecenie Właściwości. Możemy też skorzystać z programu CPU-Z. Jeśli komputer nie włącza się lub nie rozpoznaje pamięci, może pomóc uaktualnienie BIOS-u. leżeli i to nie przynosi rezultatu, pozostaje nam wymiana modułów na inne. Najlepiej jest odwiedzić sklep komputerowy, w którym sprzedawca dobierze nam i zainstaluje odpowiednie kości pamięci, na miejscu sprawdzając, czy wszystko działa.
One Response to “Więcej pamięci do Notebooka?”